Ocena oddziaływania na środowisko nawozów pochodzenia biologicznego wytwarzanych z pozostałości po fermentacji w pięciu zakładach demonstracyjnych

Nawozy pochodzenia biologicznego wytwarzane z pozostałości po fermentacji zmniejszają wymywanie azotanów i emisje gazowe w porównaniu z nawozami mineralnymi, przy czym ich skuteczność zależy od rodzaju gleby i sposobu stosowania. W badaniu oceniono pięć europejskich zakładów przy użyciu modelu MITERRA-Europe, skupiając się na NH₃, N₂O, wymywaniu azotanów, stratach fosforu oraz akumulacji metali ciężkich. Wyniki pokazują, że nawozy pochodzenia biologicznego (BBF) często dorównują scenariuszom referencyjnym lub przewyższają je, zwłaszcza gdy stosowanie składników odżywczych jest dostosowane do zapotrzebowania upraw. Kluczowe czynniki to technika stosowania, tekstura gleby (glina piaszczysta, glina, piasek), klimat regionalny oraz limity regulacyjne dotyczące azotu i fosforu. Współczynniki emisji pochodzą z pracy Velthof i in. (2021) oraz z danych NEMA, przy czym emisje NH₃ są niższe w przypadku koncentratów z odparowywaczy i siarczanu amonu. Dynamika fosforu jest zgodna z modelem PLEASE, a opady atmosferyczne są niewielkie. Długoterminowe symulacje wskazują na minimalne wymywanie metali ciężkich, z wyjątkiem cynku i miedzi w określonych warunkach. W raporcie stwierdzono, że nawozy BBF stanowią realną alternatywę dla pofermentu i nawozów syntetycznych, pod warunkiem optymalizacji dawek stosowania.