Nawozy pochodzące z recyklingu w świetle unijnego rozporządzenia w sprawie pakietów recyklingowych (FPR): status prawny i wyzwania rynkowe

Nawozy pochodzące z recyklingu, objęte unijnym rozporządzeniem w sprawie produktów nawozowych (FPR), borykają się z wyzwaniami natury regulacyjnej, administracyjnej oraz związanymi z dostępem do rynku, mimo że ramy te mają potencjał, by umożliwić handel transgraniczny i wspierać gospodarkę o obiegu zamkniętym. Rozporządzenie FPR, obowiązujące od 16 lipca 2022 r., przyznaje status „koniec statusu odpadu” oraz oznakowanie CE nawozom pochodzącym z recyklingu spełniającym określone kryteria, tworząc równe warunki konkurencji w stosunku do nawozów syntetycznych. Jednak niespójności w krajowych deklaracjach dotyczących statusu „koniec fazy odpadu”, brak zharmonizowanych norm dotyczących produkcji kompostu i pofermentu oraz brak jasnych definicji materiałów pochodzących z produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego utrudniają wdrożenie rozporządzenia. Utrzymuje się niepewność prawna, szczególnie w odniesieniu do soli amonowych odzyskiwanych z obornika, struwitu i popiołów, w przypadku których brakuje kryteriów na poziomie UE. Przepisy krajowe nadal mają kluczowe znaczenie dla dostępu do rynku, zwłaszcza dla małych producentów i produktów nieobjętych unijnymi modułami oceny zgodności. Luki w zakresie przejrzystości, brak scentralizowanych baz danych oraz rozbieżne podejścia krajowe utrudniają upowszechnienie na rynku i handel transgraniczny. Projekt ReNU2Farm wskazuje na potrzebę ustanowienia jaśniejszych definicji na poziomie UE, uwzględnienia metod przetwarzania dopuszczonych na poziomie krajowym w kryteriach końcowych oraz lepszej koordynacji między prawodawstwem unijnym a krajowym w celu zapewnienia spójnego, przejrzystego i sprawiedliwego otoczenia regulacyjnego.