Rozważania oparte na analizie przestrzennej dotyczące polityki wsparcia i upowszechniania rolnictwa ekologicznego

Opierając się na trzech badaniach dotyczących przestrzennego rozprzestrzeniania się rolnictwa ekologicznego (AB) we Francji, naszym celem jest przedstawienie punktów do przemyślenia w zakresie analizy czynników hamujących i sprzyjających rozwojowi rolnictwa ekologicznego. Czynniki hamujące zostały tutaj ujęte w postaci trzech kategorii ryzyka – agronomicznego, ekonomicznego i moralnego – które zmniejszają skłonność osób do przejścia na rolnictwo ekologiczne. Badania opierają się na krajowych bazach danych dotyczących gospodarstw certyfikowanych w 2010 r. oraz beneficjentów pomocy na przejście na rolnictwo ekologiczne w latach 1993–2010. Chociaż dane te nie pozwalają na analizę motywacji na poziomie indywidualnym, zapewniają one oryginalną perspektywę dzięki swojej wyczerpującej naturze oraz uwzględnieniu różnych skal przestrzennych i czasowych, a także dzięki zastosowaniu zestawu narzędzi do eksploracyjnej analizy przestrzennej i ekonometrycznej. W niniejszym artykule omawiamy główne wyniki: charakterystykę przestrzennej heterogeniczności rolnictwa ekologicznego, związek między upowszechnianiem się rolnictwa ekologicznego a dostępem do rynków, a także cechy terytoriów (agronomiczne, społeczno-ekonomiczne, instytucjonalne), które zwiększają lub zmniejszają ich skłonność do przyjmowania gospodarstw prowadzących rolnictwo ekologiczne. Wyniki te stanowią podstawę do dyskusji na temat implikacji polityki publicznej, której celem jest usunięcie przeszkód i stymulowanie rozwoju rolnictwa ekologicznego na wszystkich obszarach, zgodnie z celami wyznaczonymi na szczeblu krajowym