Modelowanie reakcji upraw na stres wodny za pomocą programu STICS w celu przewidywania zmian klimatu

Model STICS służy do oceny gospodarki wodnej w rolnictwie w 10 regionach Francji o zróżnicowanych glebach i warunkach klimatycznych. Model ten pozwala oszacować spływ wody, parowanie oraz reakcje upraw w trzech typach pokrycia terenu — na gołej glebie, na nawadnianych użytkach zielonych oraz na użytkach zielonych uprawianych w systemie deszczowym — ukazując regionalne różnice w retencji wody i spływie. Przetestowano trzy systemy uprawy: w pełni nawadniane, częściowo nawadniane (50% zużycia wody) oraz uprawy deszczowe. Kukurydza i burak cukrowy wymagają znacznego nawadniania (30–50% zapotrzebowania), podczas gdy sorgo i słonecznik są bardziej wydajne pod względem zużycia wody. Pszenica wykazuje wyższą efektywność wykorzystania wody niż kukurydza w regionie Midi-Pyrénées. Nawożenie azotem zwiększa zapotrzebowanie na nawadnianie, a gleby o niskiej retencji mogą podwyższyć zapotrzebowanie na nawadnianie nawet o 100 mm. Susze (2003–2005) zmniejszyły zwrot wody i zwiększyły stres azotowy. Częściowe nawadnianie i okresy odłogowania poprawiają odporność upraw. Model wspiera planowanie adaptacji do zmian klimatu, podkreślając znaczenie regionalnych strategii na rzecz zrównoważonego rolnictwa w warunkach niedoboru wody.