Agroleśnictwo w Holandii: zrównoważone rolnictwo z wykorzystaniem drzew

Agroleśnictwo w Holandii zyskuje na popularności jako rozwiązanie problemów związanych z erozją gleby, utratą różnorodności biologicznej oraz monotonnością krajobrazu. Rząd promuje włączanie drzew i krzewów do upraw rolnych poprzez dotacje i premie ekologiczne, dążąc do przekształcenia do 2030 r. 25 000 hektarów gruntów rolnych w obszary agroleśne – z czego 7 000 hektarów o wysokim zagęszczeniu drzew i 1 000 hektarów jako lasy żywnościowe. Instytut Louisa Bolka prowadzi badania nad zrównoważonym rolnictwem i doradza rządowi. Istnieją cztery modele agroleśnictwa: systemy leśno-pasterskie, integracja z żywopłotami, uprawa międzyplonowa oraz lasy spożywcze. W gospodarstwie Janmiekshoeve pionier John Heesakkers przekształcił 18 hektarów, stosując układ drzew i krzewów w rzędach biegnących z północy na południe, pozyskując dotacje i przystępując do organizacji SKAL w celu uzyskania certyfikatu ekologicznego. Pomyślne wdrożenie wymaga skalowalnych modeli, właściwego zarządzania oraz odpowiednich gatunków, takich jak kasztanowce Tamias na glebach piaszczystych. Pozytywne wyniki oraz powiązania między istniejącymi lasami a obszarami o wysokiej wartości przyrodniczej podkreślają korzyści płynące z tego rozwiązania. Agroleśnictwo różni się w zależności od ambicji rolnika i lokalnych warunków. Przykładem jest sadzenie drzew Abikos (Prunus armeniaca 'Bergeval') w gospodarstwie Janmiekshoeve. Evert Prins podkreśla, że drzewa są kluczem do odpornych systemów rolniczych. Informacje na temat dotacji oraz literatura są dostępne za pośrednictwem Rijkswaterstaat oraz Instytutu Louisa Bolka.