Różnorodność biologiczna w agroleśnictwie: włączanie drzew w celu uzyskania usług ekosystemowych

Agroleśnictwo zwiększa różnorodność biologiczną i poprawia jakość usług ekosystemowych w systemach klimatu umiarkowanego poprzez integrację drzew, krzewów i upraw. Dzięki lepszym warunkom siedliskowym i zasobom pokarmowym zapewnia ono o 112% więcej siedlisk dla małych ssaków oraz o 11% więcej naturalnych drapieżników szkodników niż monokultury. Różnorodne gatunki roślin, w tym te dostarczające nektar pozakwiatowy, zwiększają populacje zapylaczy, takich jak dzikie pszczoły. Optymalna kontrola szkodników wymaga obecności siedlisk drapieżników w odległości 50–300 metrów od upraw. Strategie projektowe obejmują wykorzystanie drzew takich jak topole, drzewa owocowe i orzechowe; promowanie wieloletniego podszytu; zapewnienie zróżnicowanych okresów kwitnienia; oraz minimalizację stosowania środków chemicznych. Ściółkowanie ścinkami z przycinania oraz zachowanie wysokiej roślinności poprawiają żyzność gleby i zwiększają liczbę miejsc lęgowych. Systemy obejmujące wiele gatunków roślin i długie płodozmiany zwiększają odporność na choroby. Agrolesnictwo zapewnia kluczowe usługi, w tym sekwestrację dwutlenku węgla, regulację zasobów wodnych i składników odżywczych oraz odporność na zmiany klimatu, wspierając zrównoważone rolnictwo i ochronę różnorodności biologicznej.