Agroleśnictwo w portugalskich planach rolniczych i klimatycznych

Strategiczny plan portugalskiej WPR (2023–2028) wyróżnia się wyjątkowym podejściem do agroleśnictwa, które kwalifikuje się do wsparcia wyłącznie na trwałych pastwiskach. Systemy agroleśne opierają się na naturalnej regeneracji i pokryciu gęstymi, trwałymi łąkami, z wyłączeniem upraw jednorocznych. Jedynie gatunki komercyjne, takie jak dąb korkowy, drzewo oliwne, buk limba i kasztanowiec, są brane pod uwagę ze względu na produkcję korka lub owoców, natomiast produkcja niekomercyjna jest klasyfikowana jako agroleśna przy minimalnej gęstości 40–60 drzew/ha. Stałe pastwiska z dębami kwalifikują się w 100% do płatności podstawowych (BIS), podczas gdy inne gatunki wymagają co najmniej 75% pokrycia korony drzew. Elementy krajobrazu o wartości środowiskowej kwalifikują się w 100% w ramach SIPA. Agroleśnictwo na pastwiskach sprzyja różnorodności biologicznej i wymaga corocznego monitorowania oraz pielęgnacji. Dane z portugalskiego systemu LPIs są dostępne na portalu publicznym, jednak wskaźniki rezultatów i produktów nie są podzielone na podkategorie.