Systemy rolno-leśne na trwałych pastwiskach w Portugalii

W portugalskim planie strategicznym WPR (2023–2028) stwierdzono, że systemy rolno-leśne są opłacalne wyłącznie na trwałych użytkach zielonych, podkreślając tym samym wyjątkowość tego podejścia w UE. Systemy te opierają się na naturalnej regeneracji, sprzyjają tworzeniu się drzewostanu na łąkach i pastwiskach oraz wykluczają uprawy jednoroczne. Definicja ta obejmuje minimalną gęstość nasadzeń wynoszącą 40–60 drzew na hektar, przy czym w obszarach leśnych mogą to być takie gatunki jak drzewo oliwne, sosna, kasztanowiec oraz drzewa owocowe. Systemy te nie są uznawane za agroleśne, jeśli nie prowadzona jest w nich produkcja komercyjna. Całkowita powierzchnia zarejestrowanych obszarów zalesionych i objętych systemami rolno-leśnymi wynosi 212 783 hektarów, bez szczegółowego podziału. Wskaźniki wyników i oddziaływania nie są jeszcze dostępne. Portugalia posiada około 1,2 mln hektarów systemów agroleśnych, co stanowi najniższy odsetek zalesienia w UE.