Jakie odmiany pszenicy miękkiej wybrać do uprawy ekologicznej? Wyniki i perspektywy porównania z wynikami odmianowymi w uprawie o „niskim nakładzie środków produkcji”

Selekcja odmian dostosowanych do zmiennych warunków uprawy ekologicznej stanowi jedno z możliwych rozwiązań pozwalających zwiększyć plony oraz utrzymać, a nawet poprawić, jakość pszenicy miękkiej uprawianej w tym systemie. W latach 2004–2011 grupa ds. innowacji odmianowych „pszenica miękka” z departamentu DGAP instytutu INRA uruchomiła program eksperymentalny w trzech regionach o zróżnicowanych warunkach glebowo-klimatycznych, obejmujący ocenę różnorodnych genotypów w uprawie o „niskim nakładzie środków produkcji” (FI) oraz w rolnictwie ekologicznym (AB). Porównanie 17 wybranych par prób FI / AB wskazuje na korzyści płynące z selekcji pośredniej w systemie uprawy o „niskim nakładzie środków produkcji” w celu identyfikacji genotypów odpowiednich dla rolnictwa ekologicznego pod kątem różnych cech, w tym plonu i zawartości białka w ziarnie, a także w celu scharakteryzowania genotypów „GPD+” (pozytywne odchylenie zawartości białka w ziarnie), które lepiej wykorzystywałyby dostępny azot. Zdolność do wypieku chleba, bardzo często upośledzona i bardziej niestabilna w uprawie ekologicznej, wymaga jednak oceny wybranych genotypów w warunkach uprawy ekologicznej, przynajmniej w ostatnich latach selekcji.