W regionie Midi-Pyrénées w systemach upraw rolniczych prowadzonych metodami ekologicznymi bez hodowli zwierzęcej odnotowano przeważnie ujemny bilans fosforu. Jaki wpływ ma to na poziom fosforu biodostępnego w glebie oraz stan odżywienia upraw?

Zarządzanie żyznością fosforową gleb upraw rolniczych w rolnictwie ekologicznym jest przedmiotem coraz intensywniejszych dyskusji w kontekście przyszłego zmniejszenia zasobów fosforu (P). Badanie wykazało, że w regionie Midi-Pyrénées większość systemów upraw ekologicznych wykazuje deficyt fosforu. Poziom dostępności fosforu, monitorowany przez 10 lat (2003–2012) w ramach długoterminowego programu badawczego w La Hourre (CREAB Auch, Francja) – reprezentatywnym dla systemów nie nawadnianych na glebie gliniasto-wapiennej – pozwala określić tempo, w jakim zasoby te zmniejszają się w miarę upływu czasu, w zależności od skali ujemnych bilansów. Wyniki uzyskane w tym miejscu pokazują, że osiągnięte poziomy dostępności fosforu nie powodują jeszcze pogorszenia stanu odżywienia upraw pod względem fosforu; zapotrzebowanie upraw na fosfor, determinowane niskim poziomem nawożenia azotem, pozostaje ograniczone. Niemniej jednak problemy związane z zarządzaniem żyznością fosforową w perspektywie długoterminowej pozostają aktualne. Oprócz pożądanych perspektyw pogłębienia badań naukowych proponuje się wstępną analizę czynników, na które należałoby oddziaływać, aby umożliwić rolnikom poprawę stosowanych praktyk.