Rolnictwo ekologiczne a ochrona jakości wody? Porównanie trzech charakterystycznych przypadków we Francji i w Niemczech

Ochrona zasobów wodnych przed zanieczyszczeniami pochodzenia rolniczego podlega w Europie zaostrzonym przepisom, które obecnie obejmują zobowiązania do osiągnięcia określonych wyników, co skłania miasta do wywierania wpływu na praktyki rolników w obszarach zasilających ujęcia wody. W niniejszej pracy przeanalizowano sposoby zawierania porozumień między trzema samorządami (Monachium i Augsburg w Niemczech oraz Lons-le-Saunier we Francji) a rolnikami na podstawie danych wtórnych oraz bezpośrednich wywiadów z regionalnymi podmiotami. Analizując w szczególności rolę, jaką w tych porozumieniach odgrywają zachęty do przejścia na rolnictwo ekologiczne, zidentyfikowaliśmy czynniki sprzyjające, choć niekoniecznie wystarczające do jego rozwoju: początkowo ekstensywne systemy produkcji, ustrukturyzowane i popytowe łańcuchy dostaw produktów ekologicznych, atrakcyjne zachęty finansowe, znaczenie pośrednika technicznego oraz zapewnienie dialogu i umów na wystarczająco długi okres czasu.