Uprawa międzyplonowa pszenicy i roślin strączkowych pastewnych w systemie uprawy ekologicznej zbóż: rozwiązanie pozwalające na zwalczanie chwastów i zapewnienie azotu uprawom

Systemy upraw zbóż ekologicznych muszą być dostosowane do radzenia sobie z niedoborami azotu i trudnościami w zwalczaniu chwastów. Jest to tym bardziej istotne, gdy systemy te są ukierunkowane na uprawy polowe, a rośliny strączkowe pastewne – mimo że stanowią interesujące rozwiązanie tych problemów – są zbyt rzadko stosowane w płodozmianach. W naszym badaniu skupiliśmy się na wprowadzeniu czterech gatunków roślin okrywowych z rodziny strączkowych jako upraw międzyplonowych pod uprawą pszenicy ozimej, aby zapewnić kompleksowe rozwiązanie zarówno w zakresie zwalczania chwastów, jak i zaopatrzenia upraw w azot. Rośliny okrywowe utrzymywano po zbiorach zbóż aż do wysiewu kolejnej uprawy kukurydzy. Monitorowano plony obu upraw przeznaczonych do sprzedaży oraz roślin strączkowych, a także rozwój chwastów i dynamikę azotu w systemie glebowo-roślinnym. Nasze wyniki wykazały, że minetka i koniczyna fioletowa, które najlepiej znosiły konkurencję ze strony pszenicy, mogły obniżać zawartość białka w ziarnach (od -0,3 do -0,4 %). Jednak rośliny strączkowe uprawiane jako okrywa nie miały wpływu na plon pszenicy. Ponadto wszystkie cztery gatunki wykazały się skutecznością w zwalczaniu chwastów, zarówno w okresie uprawy współistniejącej, jak i w okresie międzyplonowym. Wreszcie, zwrot azotu do następnej uprawy kukurydzy był skuteczny i pozwolił na znaczny wzrost plonu ziarna o 30%.