Owadożerne w uprawach polowych: różnorodność, korzyści i potencjał siedlisk

Projekt CAS DAR „Owadożerne w uprawach polowych: różnorodność, świadczone usługi i potencjał siedlisk” był realizowany w latach 2009–2011 pod kierownictwem ARVALIS-Institut du végétal. Projekt ten wpisuje się zarówno w kontekst oceny różnorodności biologicznej w środowisku rolniczym, jak i ograniczenia stosowania środków ochrony roślin. Skupia się on w szczególności na owadach drapieżnych z rodzin biegaczowatych (Carabidae) i bzygowatych (Syrphidae), a jego celem jest ocena: 1) wkładu upraw polowych w utrzymanie różnorodności tych rodzin, 2) wpływ praktyk rolniczych i zagospodarowania terenu na te gatunki, 3) ich rolę w regulacji populacji szkodników w różnych warunkach krajobrazowych. Aby osiągnąć te cele, przeprowadzono różne eksperymenty w trzech regionach upraw polowych (Rhône-Alpes, Centre – Île-de-France, Pikardia). Obserwowano czterdzieści pięć działek rozmieszczonych w 11 różnych krajobrazach przy użyciu pułapek Barbera, pułapek na wylęgające się osobniki, pułapek rurkowych oraz namiotów malajskich. Oznacza to ponad 21 000 obserwacji fauny naziemnej i 9 000 fauny latającej. Uzyskano liczne wyniki podkreślające różnorodność gatunków występujących w środowiskach rolniczych upraw polowych oraz wpływ praktyk rolniczych lub zagospodarowania terenu na te różne społeczności. „Produkcję” organizmów pomocniczych można zapewnić dzięki mozaice upraw, a siedliska półnaturalne gwarantują trwałość populacji. Równolegle przeprowadzono nowatorskie eksperymenty mające na celu ocenę usług świadczonych przez chrząszcze z rodziny Carabidae i muchówki z rodziny Syrphidae. Aby odpowiedzieć na tę problematykę, przeprowadzono eksperymenty w terenie i w laboratorium, co pozwoliło na wstępną ocenę usług świadczonych przez organizmy pomocnicze. Wreszcie zaproponowano narzędzia wspomagające podejmowanie decyzji, mające na celu oszacowanie potencjału entomofagicznego (chruściki i bzygowate) w danym gospodarstwie w celu jego zachowania i poprawy.