Francuskie łąki trwałe w centrum wyzwań rolniczych i środowiskowych: nowe wytyczne na rzecz lepszego zarządzania

Trawiaste użytki trwałe, które stanowią ponad 30% powierzchni użytków rolnych we Francji, wiążą się z wieloma wyzwaniami w zakresie rolnictwa, produkcji, ekonomiki systemów hodowlanych oraz ochrony środowiska, a ich pozytywny i uznany wpływ obejmuje jakość wody, różnorodność biologiczną i krajobrazy. Należy jednak zauważyć, że od wielu lat powierzchnia tych terenów nieustannie maleje. Chociaż przyczyny wynikają przede wszystkim ze zmian w strukturach hodowli, innym powodem jest brak wiedzy wśród techników na temat potencjału tych obszarów, często postrzeganych jako trudne w zarządzaniu, wrażliwe na wahania pogodowe i mało wydajne. W celu poszerzenia wiedzy na temat tych wyzwań w latach 2008–2011 przeprowadzono ogólnokrajowe badanie mające na celu dostarczenie technikom wytycznych dotyczących diagnozowania i zarządzania tego typu łąkami. W sumie zaangażowano ponad 40 instytucji badawczych, rozwojowych i dydaktycznych z całego kraju w badania obejmujące ponad 1300 działek rozmieszczonych w 80 gospodarstwach, a następnie w szczegółowej obserwacji 190 działek przez dwa lata oraz analizie ponad 4000 próbek. To szeroko zakrojone badanie pozwala obecnie dysponować bardzo kompletnymi danymi referencyjnymi, obejmującymi szeroki zakres warunków panujących na nizinach i w regionach półgórskich, dotyczącymi sposobu użytkowania, potencjału paszowego (produkcja, wartość pokarmowa) oraz środowiskowego francuskich trwałych użytków zielonych. Umożliwiło ono stworzenie typologii, ograniczonej do 19 typów, która stanowi obecnie łatwo dostępne narzędzie, przydatne w procesach diagnostyki rolno-środowiskowej. Wszystkie wyniki uzyskane w ramach tego badania zostały zebrane w publikacji podsumowującej zatytułowanej: „Łąki trwałe: dane referencyjne służące promowaniu ich różnorodności”.