Rola słonecznika w systemie upraw

Kwestia miejsca słonecznika w systemie upraw nie była przedmiotem szczegółowych badań: potraktowano ją jako syntezę informacji pochodzących z różnych badań i eksperymentów, zebranych od ekspertów zajmujących się tą uprawą. Została ona omówiona z dwóch kolejnych punktów widzenia: 1) analiza agronomiczna wymagań i tolerancji słonecznika oraz wpływu uprawy poprzedzającej; a następnie 2) opis miejsca zajmowanego przez słonecznik w różnych regionach Francji oraz analiza perspektyw, jakie stwarza on w kilku innowacyjnych systemach upraw. Zgodnie z powszechną opinią z niniejszej pracy wynika, że włączenie słonecznika do systemu upraw ma wiele zalet, ponieważ uprawa ta jest prosta, elastyczna, dostosowująca się do szerokiego zakresu warunków glebowo-klimatycznych i systemów upraw, ceniona ze względu na swój wpływ na środowisko oraz pozostawiająca glebę w stanie sprzyjającym kolejnym uprawom. Słonecznik ma jednak dwie słabe strony: 1) nie zawsze wydaje się konkurencyjny w stosunku do innych upraw, ale obecna sytuacja gospodarcza jest dla niego nieco bardziej sprzyjająca i pozwala przewidywać nowy rozkwit, oraz 2) uprawa słonecznika wiąże się z wysokimi wymaganiami, które stanowią przeszkodę dla wysiłków zmierzających do ograniczenia uprawy gleby oraz upowszechnienia upraw pośrednich pochłaniających azotany, jednak kwestie te są obecnie przedmiotem szczegółowych badań.