Systemy uprawy i jakość sałaty. Jak zmienić podejście do systemów uprawy, aby ograniczyć stosowanie pestycydów i ryzyko występowania pozostałości?

W niniejszym artykule omówiono zależności między systemami upraw szklarniowych a niektórymi aspektami jakości sałat (jakość sanitarna związana ze stosowaniem środków ochrony roślin oraz pozostałości azotu). Najpierw przedstawiono wpływ niektórych technik i kombinacji alternatywnych metod, skupiając się na zwalczaniu chorób, a także pokrótce omówiono konsekwencje tych wyborów technicznych dla innych kryteriów jakości. Znaczenie agronomiczne nawożenia azotowego, a następnie kombinacji między uprawą międzyplonową, solaryzacją i poprawkami organicznymi zostanie omówione na podstawie wyników eksperymentów przeprowadzonych zarówno w stacji doświadczalnej, jak i na poletkach rolniczych. Różnorodność celów wyznaczonych dla systemów upraw (wydajność, zwalczanie patogenów, ograniczenie ryzyka przedostawania się azotanów do wód gruntowych), wzajemne oddziaływania między technikami oraz zróżnicowany wpływ poszczególnych technik na różne patogeny znacznie komplikują poszukiwanie nowych systemów technicznych. Wreszcie zaproponowano narzędzia do oceny skutków stosowanych technik i systemów upraw oraz podejścia o charakterze systemowym, mające na celu opracowanie nowych systemów upraw we współpracy z podmiotami zaangażowanymi w rozwój rolnictwa.