Przedstawienie metody służącej poszerzeniu wiedzy na temat cech odmianowych, znaczenie modeli oraz potrzeby w zakresie nowych rozwiązań

Wiedza zdobyta w dziedzinie agronomii i statystyki pozwala dziś znacznie szerzej wykorzystywać wyniki sieci oceny odmian oraz pogłębiać wiedzę na temat środowisk i odmian. Jeśli chodzi o odmiany, możliwe jest oszacowanie ich tolerancji na czynniki ograniczające produkcję, których skutki są mało widoczne lub trudne do zmierzenia. W niniejszym artykule przedstawiono metodę interpretacji wyników badań odmianowych, opartą na opisie czynników ograniczających produkcję. Metoda ta opiera się na gromadzeniu danych środowiskowych, obserwacji odmian kontrolnych oraz stosowaniu modeli agronomicznych. Wykorzystuje się również narzędzia statystyczne (regresja liniowa, regresja czynnikowa), które zapewniają szybkość i bogactwo interpretacji, w celu powiązania zmienności zmiennej produkcyjnej ze zmiennymi opisującymi czynniki ograniczające. Przedstawiono podstawy niezbędne do wdrożenia tej metody (dane, obserwacje) oraz jej obecne ograniczenia. Trwające prace nad udoskonaleniem modeli agronomicznych i statystycznych, angażujące wszystkich uczestników procesu oceny odmian, powinny pozwolić na zmniejszenie dodatkowego nakładu pracy związanego z monitorowaniem prób oraz na osiągnięcie większej zbieżności między interpretacją statystyczną a ekspertyzą agronomiczną w zakresie prób odmianowych.