Zwalczanie nicieni tworzących galasy w uprawach warzywnych: badania mające na celu wspieranie trwałości odporności odmianowej

W kontekście planowanego zakazu stosowania chemicznych środków przeciw nicieniom odporność odmianowa stanowi obecnie najbezpieczniejszą, najbardziej opłacalną i najmniej zanieczyszczającą środowisko alternatywę pozwalającą ograniczyć populacje nicieni roślinożernych poniżej progu szkodliwości. Zidentyfikowano główne geny odporności u warzyw z rodziny psiankowatych (geny Mi u pomidora, geny Me u papryki), które kontrolują trzy dominujące gatunki nicieni z rodzaju Meloidogyne (Meloidogyne arenaria, M. incognita i M. javanica). Jednakże obejście tych genów przez wirulentne populacje Meloidogyne mogłoby znacznie skrócić okres użytkowania wprowadzanych na rynek odmian odpornych. W tym kontekście bieżące badania prowadzone w INRA dotyczą różnych, uzupełniających się aspektów trwałości odporności pomidora i papryczki chili na nicienie galasowe: (1) ocena możliwości obejścia przez pasożyta genotypów pomidora i papryki posiadających różne geny odporności, różniące się mechanizmem wywołującym odporność, oraz analiza specyficzności żywicielskiej (i genowej) wirulencji; (2) badanie wpływu presji selekcyjnej wywieranej przez różne geny – wykorzystywane w tle genetycznym wrażliwym lub częściowo odpornym – na populacje nicieni; (3) analiza porównawcza potencjału reprodukcyjnego populacji awirulentnych lub wirulentnych w celu wykazania ewentualnego kosztu wirulencji w zależności od zastosowanego genu odporności. Uzyskane informacje pozwalają na uzyskanie szerszego obrazu zdolności nicieni galasowych do omijania genów odporności roślin z rodziny psiankowatych, a także na zrozumienie wpływu tych genów na kondycję populacji pasożyta. Ostatecznie wyniki tych badań mają bezpośredni wpływ na strategie selekcji i/lub zarządzania, które należy wdrożyć w celu zapewnienia trwałości odporności.