Wpływ dynamiki praktyk uprawowych podczas przechodzenia na rolnictwo ekologiczne na roślinność trwałych użytków zielonych

Celem niniejszego badania jest określenie wpływu praktyk rolniczych stosowanych podczas przechodzenia na rolnictwo ekologiczne na skład roślinności zielnej łąkowej, z uwzględnieniem dotychczasowych praktyk stosowanych na tych działkach. Konsekwencje tych praktyk oceniono na podstawie cech taksonomicznych (bogactwo, różnorodność i równomierność gatunkowa), funkcjonalnych (bogactwo atrybutów właściwości funkcjonalnych dla każdej właściwości) oraz agronomicznych (wartość pastwiskowa) roślinności. Typologia łąk oparta na praktykach stosowanych przez sześć lat (5 przed rozpoczęciem przekształcania i 1 po nim) pozwoliła nam wyodrębnić 3 klasy: jedna obejmująca działki, na których zazwyczaj przeprowadza się dwa koszenia rocznie, druga – działki o wysokiej intensywności wypasu, a ostatnia – działki, na których stosuje się zróżnicowane praktyki. W niniejszej pracy wykazujemy, że działki koszone i słabo nawożone charakteryzują się większym bogactwem gatunkowym niż pozostałe (odpowiednio 23,2, 16,9 i 17 gatunków), ale mają niższą wartość pastwiskową (odpowiednio 45,9, 66,8 i 68,6). Działki koszone charakteryzują się również większą różnorodnością funkcjonalną w porównaniu z pozostałymi pod względem dwóch badanych właściwości: sposobu rozsiewania nasion oraz strategii osiedlania się według klasyfikacji Grime’a. Działki, na których stosowano zróżnicowane praktyki, charakteryzują się bardziej zróżnicowaną funkcjonalnie roślinnością. Wreszcie same praktyki nie wyjaśniają różnic w roślinności. Zakładamy, że dynamika roślinności po przejściu na rolnictwo ekologiczne dopiero się rozpoczyna, a cechy krajobrazu również wpływają na skład taksonomiczny i funkcjonalny matrycy łąkowej.