Wirusy atakujące pszczoły miodne: różnorodność, rozmieszczenie i wnioski z badań HTS

Wirusy atakujące pszczoły miodne, w tym wirus zdeformowanych skrzydeł, wirus woreczkowego czerwiu oraz wirus czarnych komórek królowych, są szeroko rozpowszechnione na całym świecie i charakteryzują się dużą różnorodnością, a sekwencjonowanie o wysokiej przepustowości pozwala na wykrycie licznych bezobjawowych, dotychczas nieznanych wirusów. Te wirusy RNA, często o jednoniciowym RNA o dodatniej polaryzacji, namnażają się w tkankach gospodarza i przy wysokich mianach mogą powodować syndrom masowego ginięcia kolonii. Do zakażenia dochodzi poprzez roztocza Varroa, drogą pokarmowo-kałową, przez kontakt oraz w wyniku przenoszenia pionowego, przy czym na częstość występowania wpływają wzorce sezonowe. Wirusy DNA występują rzadziej, ale do replikacji wykorzystują jądra komórkowe gospodarza. Pojawiające się choroby zakaźne są w coraz większym stopniu powiązane z globalnym handlem i industrializacją. W obszernej tabeli przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące klasyfikacji taksonomicznej, numerów dostępu do genomów, dróg przenoszenia oraz sezonowej częstości występowania kluczowych wirusów, podkreślając luki w danych sekwencyjnych oraz potrzebę dalszych badań molekularnych i epidemiologicznych.