Reakcje dzikich pszczół na pestycydy i utratę siedlisk w krajobrazie rolniczym

Pszczoły odgrywają kluczową rolę w zapylaniu ponad 75% upraw na świecie, jednak populacje dzikich pszczół zmniejszają się z powodu narażenia na pestycydy oraz utraty siedlisk półnaturalnych. W niniejszej syntezie ilościowej przeanalizowano dane z 27 badań terenowych przeprowadzonych w Europie, Ameryce Północnej i Afryce, obejmujące 764 lokalizacje, 6 989 zastosowań pestycydów oraz 80 779 okazów pszczół należących do 887 gatunków. Ocenia ona, w jaki sposób narażenie na agrochemikalia i utrata siedlisk wpływają na liczebność pszczół, bogactwo gatunkowe oraz ujednolicenie społeczności, skupiając się na cechach takich jak wielkość ciała, społeczność i sposób gniazdowania, które wpływają na podatność. Badanie wykazało, że oba czynniki stresogenne – zarówno niezależnie, jak i synergicznie – zmniejszają różnorodność pszczół i ograniczają usługi zapylania. Wykorzystując wskaźniki zagrożenia pestycydami oraz wskaźnik NODF ważony liczebnością, wykazano działanie pestycydów jako filtra środowiskowego, podkreślając pilną potrzebę ochrony siedlisk i zaostrzenia regulacji dotyczących pestycydów w celu zabezpieczenia populacji pszczół i zrównoważonego rolnictwa.