Wpływ sulfoxafloru i azoxystrobiny na pszczołę samotnicę Osmia bicornis

Sulfoxaflor i azoxystrobina nie wywierają znaczącego negatywnego wpływu na przeżywalność dorosłych samic, liczbę potomstwa ani sukces reprodukcyjny u pszczoły samotniczej Osmia bicornis, gdy sulfoxaflor jest stosowany pięć dni przed kwitnieniem. W badaniu półpolowym wykorzystano 40 klatek lotowych z pełnym układem czynników: sulfoxaflor, azoxystrobin, ich połączenie oraz kontrolę z wodą. Stężenia pozostałości w zapasach pyłku i nektaru wyniosły 74 ppb (sam sulfoxaflor), 129 ppb (połączenie obu substancji) oraz 3811–4307 ppb (azoksystrobina). W grupach kontrolnych nie wykryto żadnych pozostałości. Ekspozycja na sulfoxaflor nie wpłynęła na stosunek płci, wielkość ciała ani śmiertelność. Azoxystrobina nie wykazała żadnych niekorzystnych skutków dla kondycji fizycznej, choć odnotowano możliwe skutki subletalne w zakresie zachowań związanych z poszukiwaniem pożywienia. Wyniki sugerują niskie ryzyko dla O. bicornis w warunkach zbliżonych do polowych, gdy sulfoxaflor jest stosowany przed kwitnieniem, co potwierdza pięciodniowy okres bezpieczeństwa przed kwitnieniem. Badanie przyczynia się do zrozumienia zagrożeń ekologicznych związanych ze środkami owadobójczymi z grupy sulfoximin oraz ich interakcji z fungicydami w kontekście ochrony zapylaczy.