Efektywne wykorzystanie azotu pochodzącego z odchodów zwierzęcych w uprawie roli

Zarządzanie azotem w ekologicznym rolnictwie uprawnym opiera się na dostosowaniu nawożenia obornikiem do konkretnych potrzeb upraw i odpowiedniego terminu. Niniejszy przewodnik, opracowany przez SEGES w Danii (2017 r.), zawiera oparte na dowodach naukowych zalecenia dotyczące stosowania 20–60 kg azotu amonowego na hektar przed siewem w celu optymalizacji plonów i ograniczenia strat. Uprawy ozime, takie jak żyto i owies, osiągają lepsze wyniki niż uprawy jare w warunkach niedoboru azotu, choć uprawy jare mogą lepiej radzić sobie na glebach zarośniętych chwastami i o niskiej żyzności. Nasiona traw, takie jak rajgras, wymagają 100–110 kg azotu amonowego na hektar, aby uzyskać optymalny plon. Wnoszenie obornika po uprawach wiążących azot, takich jak mieszanki koniczyny i traw, jest nieskuteczne i wiąże się z ryzykiem wymywania azotu. Narzędzie to wspiera zrównoważone wykorzystanie składników odżywczych, zdrowie gleby oraz ochronę środowiska w systemach ekologicznych. Projekt ten stanowi część programu OK-Net Arable realizowanego w ramach EIP-AGRI i programu „Horyzont Europa”.