Roztwór siarczanu amonu: nawóz azotowo-siarkowy z pozostałości po fermentacji

Roztwór siarczanu amonu ((NH₄)₂SO₄) to nawóz rozpuszczalny w wodzie, wytwarzany z pozostałości po fermentacji beztlenowej przy użyciu siarczanu wapnia lub kwasu siarkowego. Zawiera 5–8% azotu i 6–9% siarki, a jego pH wynosi 4–7,8. Nadaje się do upraw wymagających dużej ilości siarki, takich jak kukurydza, pszenica, rzepak, kapusta, cebula i buraki cukrowe. Stosowany w pobliżu korzeni lub metodą wstrzyknięcia ogranicza ulatnianie się amoniaku. Należy unikać stosowania jesienią, zimą lub podczas opadów deszczu, aby zapobiec wymywaniu składników odżywczych. Jest stabilny w stężeniu do 25% i w temperaturach do -5°C; można go mieszać z azotanem amonu, mocznikiem, solami potasu lub fosforanem amonu, ale nie z obornikiem zwierzęcym ze względu na ryzyko powstania toksycznego siarkowodoru. Przechowywać w pojemnikach z materiałów odpornych na korozję. Nie jest dopuszczony do stosowania w rolnictwie ekologicznym ze względu na wysoką zawartość azotu mineralnego (>90% Nogółem). Uznany we Flandrii, Holandii i Niemczech, gdzie w połączeniu z obornikiem zwierzęcym dopuszczalne jest stosowanie do 170 kg N/ha/rok. Zarejestrowany zgodnie z rozporządzeniem UE w sprawie produktów nawozowych (2019/1009), stanowi część propozycji materiałów RENURE przedstawionej przez JRC. Opracowany w ramach umowy o dotację nr 730400 w ramach programu „Horyzont 2020”.