Zwalczanie południowego zielonego pluskwiaka w uprawach szklarniowych

Nezara viridula jest inwazyjnym szkodnikiem występującym w holenderskiej uprawie papryki szklarniowej, wywierającym znaczący wpływ na uprawy takie jak bakłażan, ogórek i gerbera. W niniejszym badaniu, stanowiącym część projektu TKI-LWV19162, oceniono różne metody monitorowania i zwalczania tego szkodnika. Wabiki feromonowe wykazały ograniczoną skuteczność, natomiast żółte pułapki klejące, kukurydza i papryka okazały się bardziej atrakcyjne. Umieszczenie zimujących szkodników w okresach szczytowej aktywności zwiększyło wskaźniki odłowu. Grzyb entomopatogeniczny Metarhizium anisopliae (Bio1020) wykazał najwyższą zmienność i 16% śmiertelność. Osy pasożytnicze z gatunku Trissolcus boscalis wykazują duży potencjał w zakresie kontroli biologicznej. Gatunki z rodzaju Podius skutecznie ograniczają populację Nezara przy wysokim zagęszczeniu, ale mają trudności przy niskim zagęszczeniu. Podius v. bassilis poluje na inne gatunki z rodzaju Podius, ale nie ma wpływu na Orius laticaudus. Próby polowe potwierdziły skuteczność gatunków z rodzaju Podius w komercyjnych szklarniach papryki.