Uprawa bezorkowa rzepaku i pszenicy z podsiewem koniczyny ptasiej

W niniejszym streszczeniu praktycznym przedstawiono wyniki projektu Soil-X-Change dotyczące uprawy rzepaku (Brassica napus L.) i pszenicy (Triticum L.) metodą uprawy bezorkowej z wykorzystaniem koniczyny ptasiej (Lotus corniculatus L.) jako żywej ściółki i rośliny okrywowej. Próby polowe i szklarniowe wykazały poprawę zdrowia gleby, plonów oraz odporności na choroby. Koniczyna ptasia osiągnęła lepsze wyniki niż koniczyna biała w zakresie rozwoju upraw głównych, sprzyjając rozgałęzianiu się roślin, rozwojowi korzeni oraz zmniejszając występowanie czarnej nóżki, czarnej zgnilizny i więdnięcia werticilowego u rzepaku. Pszenica wykazała wyższe plony i poprawiony metabolizm lipidów, co wskazuje na lepszą tolerancję na stres. Dane z szklarni potwierdzają lepsze kiełkowanie w warunkach gęstej ściółki. Badanie podkreśla rolę koniczyny ptasiej w zwiększaniu odporności upraw i zrównoważonego rozwoju w rolnictwie konserwującym.