Agroleśnictwo a różnorodność biologiczna: korzyści dla siedlisk poszczególnych gatunków

Systemy agroleśne, zwłaszcza żywopłoty i aleje drzewne, zwiększają różnorodność biologiczną, zapewniając siedliska dla owadów, ptaków, nietoperzy i gadów. Dojrzałe, zróżnicowane żywopłoty złożone z gatunków rodzimych sprzyjają większej różnorodności gatunkowej, w tym występowaniu ćmy nocnych, słowików i nietoperzy, które wykorzystują struktury liniowe do nawigacji i poszukiwania pożywienia. Gatunki naziemne wykorzystują podstawy żywopłotów. Różnorodność roślin i struktur sprzyja różnorodności fauny, natomiast należy unikać gatunków inwazyjnych. Przy projektowaniu należy uwzględnić dobór gatunków, wiek drzew oraz kontekst krajobrazowy. Korzyści różnią się w zależności od tego, czy chodzi o otwarte pola, czy pastwiska. Wzrost różnorodności biologicznej może stanowić podstawę zachęt finansowych dla rolników, choć nadal istnieją wyzwania ekonomiczne i związane z nakładem pracy.