System duszpasterski społeczności Agdal w Maroku na rzecz odporności społeczno-ekologicznej

System Agdal w marokańskich górach Atlasu Wysokiego stanowi przykład zarządzania zasobami naturalnymi opartego na społeczności lokalnej, wykorzystującego sezonowe zakazy wypasu w celu wspierania regeneracji pastwisk i różnorodności biologicznej. System ten, zarządzany przez lokalne instytucje, takie jak *jima*, sprzyja spójności społecznej, rozwiązywaniu konfliktów oraz sprawiedliwemu dostępowi do zasobów. Zagrożeniami są migracja młodzieży, nadmierny wypas, zmiany klimatyczne oraz polityka sprzyjająca prywatyzacji i intensywnemu rolnictwu. Uznanie praw zwyczajowych na mocy prawa, edukacja oraz dostosowanie polityki mają zasadnicze znaczenie dla przetrwania tego systemu. Lokalne wyzwania w Aït Khamad obejmują trudności związane z ponownym zalesianiem, wzrost liczby ludności oraz coraz mniejsze przestrzeganie tradycyjnych praktyk. Zachowanie systemu Agdal zapewnia zrównoważony rozwój środowiska, ochronę dziedzictwa kulturowego oraz utrzymanie źródeł utrzymania na obszarach wiejskich. Projekt jest wspierany przez UE, Szwedzką Agencję Rozwoju, IUCN oraz marokańskie organizacje zajmujące się różnorodnością biologiczną.