Trzmiel wielki – raport końcowy projektu EIP

Raport końcowy z projektu EIP dotyczącego trzmiela wielkiego żółtego zawiera kompleksowy przegląd tej trwającej 21 miesięcy inicjatywy, dokumentując jej kontekst, metodologię, wyniki oraz najważniejsze wnioski. Trzmiel wielki żółty (Bombus distinguendus), sklasyfikowany jako „zagrożony” na irlandzkiej Czerwonej Liście i „wrażliwy” na poziomie europejskim, był głównym gatunkiem objętym tymi działaniami ochronnymi. Celem projektu była współpraca z rolnikami w zakresie wdrażania działań zarządczych mających na celu ochronę kluczowych zasobów kwiatowych na półwyspie Mullet oraz na przybrzeżnym obszarze lądowym Erris w hrabstwie Mayo w północno-zachodniej Irlandii. Kluczowe ustalenia podkreśliły znaczenie konkretnych roślin pastewnych, przy czym koniczyna czerwona (37%) i rdest zwyczajny (33%) zostały zidentyfikowane jako najważniejsze dla gatunku docelowego. Inne cenne zasoby roślinne obejmowały ragwort, wyka nerkowata oraz gatunki z rodzaju Hypochaeris, głównie cat’s-ear. W ramach projektu zbadano wpływ opóźnionego koszenia i wypasu (obszary eksperymentalne) na populacje trzmieli, porównując te praktyki z konwencjonalnym zarządzaniem (obszary kontrolne). Prace terenowe przyniosły ponad 1800 obserwacji trzmieli z 12 gatunków, w tym 78 obserwacji trzmiela wielkiego żółtego. Gatunek docelowy odnotowano na 17 z 46 badanych pól, a każde z uczestniczących gospodarstw było siedliskiem co najmniej czterech gatunków trzmieli. Znacącym osiągnięciem projektu było opracowanie zaktualizowanej karty wyników dla trzmiela wielkiego żółtego. Narzędzie to ocenia skuteczność środków rolno-środowiskowych na nadmorskich łąkach, zapewniając powtarzalne ramy działania na rzecz trzmiela wielkiego żółtego i innych zapylaczy.