Przywry wątrobowe u koni: występowanie i wyzwania związane z leczeniem

Przywry wątrobowe *Fasciola hepatica* zarażają przeżuwacze i dzikie zwierzęta roślinożerne, powodując straty ekonomiczne w wyniku uszkodzeń wątroby. Chociaż u koni występują one rzadziej, irlandzkie badanie z 2022 roku wykazało 10-procentową częstość występowania u koniowatych poddanych ubojowi, co wskazuje na niedodiagnozowanie tej choroby. Cykl życiowy pasożyta obejmuje ślimaki wodne (*Limnaea*) i wymaga temperatur powyżej 10°C oraz wilgotnego środowiska. Konie połykają zakaźne larwy podczas wypasu, co prowadzi do ich migracji do dróg żółciowych. Objawy kliniczne, takie jak utrata masy ciała i biegunka, są niespecyficzne i często pozostają niezauważone. Diagnoza za pomocą koproskopii jest dokładna tylko w 60–70%; testy serologiczne dla koni nie są jeszcze dostępne. Czynniki ryzyka obejmują wilgotny klimat, wypas mieszany i bliskość wody. Zapobieganie koncentruje się na ograniczeniu dostępu do wilgotnych obszarów. Leczenie triklabendazolem lub klosantelem jest możliwe, ale utrudnione przez pojawiającą się oporność. Zmiany klimatyczne mogą przyczyniać się do wzrostu zarażeń u przeżuwaczy, podczas gdy przypadki u koni pozostają niedoszacowane. We francuskim badaniu z 2021 r. wykryto *F. hepatica* u 8% koni w 13 grupach, co podkreśla regionalne różnice. Pilnie potrzebne jest lepsze nadzorowanie i zarządzanie specyficzne dla koni.