Systemy pastwiskowe zwiększające samowystarczalność białkową poprzez odpowiednie zarządzanie uprawami paszowymi

W niniejszym badaniu oceniono systemy pastwiskowe oparte na białku pochodzenia roślinnego w ośmiu gospodarstwach mlecznych w regionach Pays de la Loire i Bretanii (2015–2016), w których udział kiszonki z kukurydzy w głównym obszarze upraw paszowych wynosił mniej niż 20%. Systemy te kładły nacisk na wykorzystanie trawy, efektywność ekonomiczną i efektywność środowiskową. Wielkość gospodarstw wahała się od 33 do 192 ha, a średnia wydajność mleczna wynosiła 7000 litrów/ha SFP. Kluczowe strategie obejmowały wypas w zamkniętych pomieszczeniach, wypas rotacyjny, zmniejszone stosowanie pasz treściwych oraz włączenie kiszonki z roślin strączkowych. Zarządzanie sezonowe zoptymalizowało wykorzystanie paszy: zima (50% zakonserwowanej trawy), wiosna (opóźnione koszenie, niskie nakłady), lato (wypas zwierząt, minimalne ilości paszy treściwej) oraz jesień (przedłużony wypas, ukierunkowane nawożenie). Wyniki pokazują, że istnieją realne i zrównoważone systemy w warunkach ograniczeń energetycznych i białkowych.