Nematoda sosnowa: strategie zwalczania i ograniczania rozprzestrzeniania się

W ramach tego projektu podjęto wyzwania związane z występowaniem nicienia sosnowego (PWN) poprzez zintegrowane zarządzanie lasami, wczesne wykrywanie porażonych drzew oraz strategie ograniczania rozprzestrzeniania się choroby. Projekt skupiał się na zwalczaniu nosiciela – chrząszcza Monochamus galloprovincialis – obniżeniu kosztów zwalczania oraz przywróceniu zaufania właścicieli gruntów do gospodarki sosną nadmorską. Kluczowe ustalenia obejmowały utworzenie aktywnej strefy powstrzymywania (ZCA), w której PWN rozprzestrzenił się na odległość 6 km w ciągu jednego roku, oraz określenie szczytowej aktywności wektora od końca września do początku października w Seia oraz od połowy czerwca do połowy lipca w Sourê. W badaniu oceniono podatność drzew na podstawie wielkości i wieku, podkreślając, że większe sosny są bardziej wrażliwe. Zbadano również wpływ pożarów lasów i warunków klimatycznych na pojawianie się wektorów oraz ich wzorce lotu w celu zminimalizowania ryzyka operacyjnego w okresach wysokiego ryzyka.