Fenotypowanie po zbiorach odmian pomidorów o długim okresie przechowywania

Określono dwa znormalizowane protokoły fenotypowania po zbiorach dla odmian pomidorów o długim okresie przechowywania (LSL) i krótkim okresie przechowywania (SSL). W przypadku genotypów LSL zbiera się 20–30 czerwonych, dojrzałych owoców z 3–4 gron, z wyłączeniem okazów uszkodzonych lub porażonych chorobą. Wstępne pomiary obejmują masę, barwę (Minolta CR-400) oraz jędrność (twardościomierz Turoi lub Agrosta Durofel). Owoce przechowuje się w pojedynczych warstwach w drewnianych skrzynkach w temperaturze pokojowej przez sześć miesięcy, co miesiąc oceniając utratę masy, kolor, jędrność, marszczenie i gnicie. Do klasyfikacji reakcji po zbiorach stosuje się wskaźniki ilościowe: utratę jędrności (FL), utratę wody (WL), gnicie (D) oraz występowanie pomarszczenia (WI), z których każdy jest klasyfikowany jako „bardzo wysoki”, „bardzo niski” lub „brak” w oparciu o zdefiniowane progi (np. >25% utraty w ciągu 2 tygodni = „bardzo wysoki”). Ramy te są zgodne z kryteriami SLS0 i łączą precyzyjne narzędzia, standardowe warunki przechowywania oraz powtarzalne wskaźniki, co pozwala na rzetelną ocenę cech LSL.