Uprawa współistniejąca w zwalczaniu szkodników rzepaku

W niniejszym opracowaniu szczegółowo opisano strategie zrównoważonego zwalczania szkodników rzepaku poprzez uprawę współistniejącą w ramach projektu EcoStack. W nim oceniono trzy podejścia – uprawę podsiewową roślin osłonowych (zboża, koniczyna, gorczyca, ściółka ze słomy), uprawę międzyplonową z roślinami strączkowymi (groch ozimy, bób) oraz uprawę pułapkową z rzepikiem – w Wielkiej Brytanii, Niemczech i Finlandii. Wyniki wskazują na zmniejszenie szkód powodowanych przez pchły kapustne i chrząszcze pyłkowe, poprawę warunków dla zapylaczy oraz wzrost dochodów gospodarstw rolnych. Podsiew owsa i ściółka ze słomy zmniejszyły presję szkodników, natomiast uprawa międzyplonowa z grochem ozimym zwiększyła plony i dochody. Uprawa pułapkowa z pasami rzepaku o szerokości 1 metra okazała się obiecująca w skali pola, chociaż na jej skuteczność wpływają terminy i warunki środowiskowe. Wyniki badań wspierają cele UE dotyczące ograniczenia stosowania pestycydów i zwiększenia odporności ekologicznej w systemach upraw.