Wnioski płynące z hodowli owiec w Nowej Zelandii

Od 1990 roku w nowozelandzkim sektorze hodowli owiec odnotowano spadek liczebności stad o 49%, jednak wydajność wzrosła o 56% na hektar. Głównymi czynnikami są: wzrost wskaźnika urodzeń o 30%, wzrost masy tuszy o 35% oraz wzrost o 89% w przeliczeniu na kg na owcę pokrywaną. Pomimo średniego wskaźnika urodzeń wynoszącego 1,27, w przypadku 15% najlepszych stad wskaźnik ten przekracza 2,0, a 40% z nich rodzi trojaczki. Przeżywalność jagniąt pozostaje w centrum uwagi, przy czym straty wynoszą 5–8% w przypadku pojedynczych jagniąt, 15–18% w przypadku bliźniąt i 30% w przypadku trojaczków. Branża kładzie nacisk na społeczną akceptację działalności oraz praktyki rynkowe, a spostrzeżenia na ten temat są dzielone podczas europejskiej wymiany wiedzy SheepNet.