Wpływ dostępu do terenów otwartych i wielkości gospodarstwa na rozprzestrzenianie się wysoce zjadliwej grypy ptaków w południowo-zachodniej Francji

W niniejszym plakacie naukowym przeanalizowano, w jaki sposób dostęp do wybiegu na wolnym powietrzu oraz wielkość gospodarstwa wpływają na przestrzenne rozprzestrzenianie się wysoce zjadliwej grypy ptaków (HPAI) wśród gospodarstw drobiarskich w południowo-zachodniej Francji podczas epidemii w latach 2020–2021. Wykorzystując model przestrzenny, deterministyczny i oparty na poszczególnych osobnikach, w badaniu przeanalizowano dzienne wskaźniki zachorowalności od grudnia do kwietnia w odniesieniu do 371 ognisk choroby w 10 426 zakładach produkcyjnych. Kluczowe wyniki pokazują, że hodowla na wolnym powietrzu i obecność ptaków z rzędu płaskonosych korelują z 0,22-krotnym wzrostem częstości występowania ognisk, podczas gdy liczba kurników koreluje z 0,20; czynniki związane z przemieszczaniem wykazują słabsze korelacje (0,07 dla przemieszczeń, 0,00 dla przemieszczonej populacji). Model uwzględnia czynniki specyficzne dla gospodarstwa, w tym status hodowli wewnątrz/na wolnym powietrzu, etap cyklu produkcyjnego, status strefy nadzoru, wskaźniki przenoszenia, zanik zasięgu wraz z odległością oraz względną podatność i zakaźność w zależności od typu gospodarstwa i sposobu zarządzania. Wyniki dostarczają informacji pozwalających na mechanistyczne zrozumienie wzorców epidemicznych, umożliwiają oszacowanie wskaźników przenoszenia dla poszczególnych typów gospodarstw oraz wspierają parametryzację modeli stochastycznych służących do oceny strategii zwalczania. Badania są finansowane przez Unię Europejską i prowadzone przez IHAP, Université de Toulouse, INRAE oraz ENVT w Tuluzie we Francji.