Najnowsze osiągnięcia i potencjalne kierunki dalszych badań w zakresie poprawy biologicznego wiązania azotu u bobu (Vicia faba L.)

Konieczność stosowania zrównoważonych praktyk rolniczych spowodowała ponowne zainteresowanie roślinami strączkowymi, takimi jak bób (Vicia faba L.), jako środkami przyczyniającymi się do zwiększenia różnorodności systemów uprawowych oraz zapewniającymi ekologiczne źródło azotu (N). Jednak upowszechnienie uprawy bobu na całym świecie napotyka trudności ze względu na niskie plony. Istnieje zatem nadzieja, że wyższe i bardziej stabilne plony poprawiłyby sukces rynkowy tej rośliny, a tym samym zwiększyłyby prawdopodobieństwo jej wykorzystania. Zwiększenie biologicznego wiązania azotu (BNF) w bobie daje nadzieję nie tylko na poprawę i stabilizację plonów, ale także na zwiększenie ilości azotu resztkowego dostępnego dla kolejnych upraw zbóż uprawianych na tym samym polu. W niniejszym przeglądzie omówiono najnowsze postępy w zakresie zwiększania BNF w bobie. W literaturze największą uwagę poświęcono w szczególności inokulacji ryzobami oraz optymalizacji nawożenia i systemów upraw. Sugerujemy również kierunki przyszłych badań w tej dziedzinie. W perspektywie krótkoterminowej modyfikacja praktyk uprawowych, takich jak stosowanie nawozów i biowęgla, może przynieść korzyści w postaci zwiększonego wiązania azotu przez bakterie ryzobowe. W perspektywie długoterminowej można wykorzystać naturalną zmienność szczepów bakterii ryzobowych i genotypów bobu. Strategie muszą być zoptymalizowane w skali lokalnej, aby osiągnąć jak największe korzyści. Przyszłe badania muszą mierzyć najbardziej przydatne parametry i uwzględniać koszty ekonomiczne strategii obok korzyści wynikających ze zwiększonego wiązania azotu przez bakterie ryzobowe.