Jak usprawnić komunikację w zakresie upraw na trwałych użytkach zielonych w Europie

Systemy rolnicze oparte na trwałych użytkach zielonych w Europie różnią się znacznie w zależności od regionu, rodzaju hodowli, obsady zwierząt oraz sposobu użytkowania gruntów. Niniejszy dokument przedstawia wielopoziomowe ramy klasyfikacyjne, w których wyróżniono 315 odrębnych typów systemów, podkreślając różnorodność biogeograficzną – zwłaszcza w przypadku systemów hodowli owiec i kóz w regionie śródziemnomorskim. W oparciu o dane z europejskich badań gospodarstw rolnych oraz konsorcjum SUPER-G, ramy te wspierają ukierunkowane projektowanie polityki, ocenę usług ekosystemowych oraz zaangażowanie interesariuszy. Umożliwiają one klasyfikację gospodarstw rolnych pod względem wkładu w usługi ekosystemowe oraz wzmacniają legitymację polityki, wykraczając poza wskaźniki produkcyjne. Klasyfikacja opiera się na analizie empirycznej i wspiera strategie zrównoważonego zarządzania użytkami zielonymi dostosowane do konkretnych regionów.