Typologia trwałych użytków zielonych w kontekście europejskich usług ekosystemowych

W niniejszym opracowaniu przedstawiono nową typologię europejskich trwałych użytków zielonych (PG) opartą na ośmiu wskaźnikach podstawowych i dziewiętnastu wskaźnikach dodatkowych, obejmujących między innymi stopień wyżerania, nawożenie, częstotliwość odnowy oraz produktywność. Typologia ta, opracowana na podstawie wielonarodowych badań przeprowadzonych wśród zainteresowanych stron, klasyfikuje trwałe użytki zielone według intensywności użytkowania, potencjału w zakresie usług ekosystemowych oraz różnorodności siedliskowej – obejmując obszary produktywne, marginalne, porośnięte krzewami i drzewami oraz obszary nieużytkowane. Typologia ta wspiera ocenę w skali terenowej i regionalnej, jest zgodna z Europejskim Systemem Informacji o Przyrodzie oraz siedliskami Natura 2000, a także umożliwia lepszą komunikację w zakresie polityki, monitorowanie i zrównoważone zarządzanie. Zaleca się jej przyjęcie we wszystkich państwach członkowskich UE w celu wspierania procesu podejmowania decyzji i oceny usług ekosystemowych.