Lucerna jako żywa ściółka: zalety i pielęgnacja

Lucerna to wieloletnia roślina pastewna o głębokim systemie korzeniowym, ceniona za długą żywotność, odporność na suszę oraz zdolność do bujnego wzrostu na głębokich, niekwaśnych glebach bez drenażu. Przyczynia się do poprawy zdrowia gleby i nadaje się do włączenia do większości płodozmianów, z wyjątkiem tych obejmujących rośliny strączkowe, takie jak groch, fasola czy soczewica, ze względu na ryzyko zakażenia grzybem Aphanomyces. Do wysiewu późną wiosną zaleca się odmiany zimujące, co minimalizuje konkurencję w okresie zimowym. Nie nadaje się do uprawy na obszarach, gdzie występuje przytulia przylistkowa, której rozwój może być stymulowany przez lucernę. Gęstość wysiewu należy zmniejszyć do 6–8 kg/ha w przypadku stosowania jako roślina okrywowa. Roślina charakteryzuje się słabym wzrostem zimowym, silnym wzrostem wiosennym i letnim oraz umiarkowaną aktywnością jesienną. Zwalczanie chemiczne jest skuteczne w przypadku rzepaku, ale trudne w przypadku pszenicy i kukurydzy. Projekt finansowany w ramach programu Unii Europejskiej „Horyzont 2020” (nr grantu 727217).