Szkody wyrządzane przez ślimaka polnego w uprawach zbóż i rzepaku

Ślimak polny szary (Deroceras reticulatum) jest głównym szkodnikiem upraw zbóż i rzepaku, odpowiedzialnym za ponad 95% odnotowanych szkód spowodowanych przez ślimaki. Uszkadza nasiona przed i w trakcie kiełkowania, co prowadzi do powstawania niejednolitych upraw, a następnie żeruje na sadzonkach i młodych pędach aż do stadium wzrostu GS21. Aktywny przez cały rok, rozwija się w wilgotnym, bogatym w pożywienie środowisku i przebywa w glebie na głębokości do 10 cm. Mierzy 3–5 cm i żeruje często ze względu na ograniczone zapasy energii. Szczególnie narażone są pola uprawiane metodą siewu bezpośredniego lub minimalnie uprawiane, z grudkami gleby. Orka jest nieskuteczna, ponieważ ślimaki szybko powracają na powierzchnię. Zaleca się monitorowanie za pomocą pułapek schronieniowych od maja do października, gdy temperatura wynosi 5–25 °C, a gleba jest wilgotna. Jeśli w pułapce znajdzie się cztery lub więcej ślimaków, prawdopodobne są straty ekonomiczne. System wspomagania decyzji (DSS) na platformie platform.ipmdecisions.net, opracowany przez ADAS w Anglii, wspiera proces podejmowania decyzji; w przypadku innych regionów zaleca się weryfikację.