OG RENURE: Skuteczność agronomiczna soli amonowych pochodzących z obornika stosowanych jako nawozy

Grupa operacyjna RENURE, finansowana przez Europejski Fundusz Rozwoju Obszarów Wiejskich, promuje praktyczne stosowanie nawozów na bazie amonu — azotanu amonu i siarczanu amonu — pozyskiwanych z obornika we Flandrii i w Holandii. Próby polowe wykazują plony porównywalne z plonami uzyskiwanymi przy stosowaniu nawozów syntetycznych lub obornika w uprawach kukurydzy, ziemniaków i pszenicy ozimej, przy czym azotan amonu wspomaga uprawę pszenicy ozimej tam, gdzie stosowanie obornika jest niewystarczające. Siarczan amonu dostarcza niezbędnej siarki, choć jej dostępność może ograniczać jego stosowanie w niektórych systemach. Opłacalność ekonomiczna zależy od wielkości gospodarstwa, infrastruktury i ilości obornika, przy czym próg opłacalności kosztowej wynosi 20 000 ton rocznie. Ceny rynkowe wahają się od 100 do 150 euro za 1 000 litrów, na co wpływ mają ceny nawozów syntetycznych oraz przepisy UE. Zgodnie z obowiązującymi przepisami handel wymaga zgodności z przepisami krajowymi lub zasadami wzajemnego uznawania. Produkty pochodzące z obornika lub pozostałości po fermentacji są klasyfikowane jako obornik zwierzęcy na mocy dyrektywy w sprawie azotanów, co ogranicza dawkowanie azotu do 170 kg/ha. Kryteria RENURE IFC wymagają, aby ≥90% węgla organicznego stanowił azot, ≤3% stanowił azot całkowity oraz aby przestrzegano ścisłych limitów dotyczących miedzi i cynku. Przechowywanie musi być odpowiednie: ciecze w pojemnikach IBC, siarczan amonu w pojemnikach odpornych na kwasy. Zaleca się mieszanie podczas stosowania, a czas przechowywania nie wpływa na krystalizację.