Beheer van de ziekteresistentie op het niveau van de landbouwgebieden

In de plantenepidemiologie wordt steeds vaker gekeken naar het ontwikkelen van beheerstrategieën voor resistente rassen op landschapsschaal. Na een literatuuronderzoek tonen we, op basis van een analyse van datasets die op het niveau van Frankrijk zijn verzameld, aan dat de resistentie van geteelde variëteiten, zoals die in het veld wordt waargenomen, wordt beïnvloed door de variëteitensamenstelling van het landschap als geheel. Bovendien tonen we aan dat het in aanmerking nemen van de kwantitatieve aspecten van de gastheer-parasietrelatie onontbeerlijk is om de ontwikkeling van de pathogene populatie op deze schaal te verklaren. Om dit onderzoek verder uit te diepen, hebben we een reeks modellen opgesteld en het effect van landschapskenmerken op de populatiedynamiek van de ziekteverwekker onderzocht. We hebben aangetoond dat landschapsfragmentatie kan leiden tot een algemene afname van epidemieën, maar onder bepaalde omstandigheden ook tot een toename van de ernst van de ziekte bij rassen met kwantitatieve resistentie. Ten slotte heeft de landschapsstructuur een sterk effect op de evolutie van de parasietpopulatie naar gespecialiseerde of generalistische vormen.