Nanodeeltjes en de darmbarrière: inzicht in de mechanismen waarmee ze de darmbarrière passeren

Gezien de aanzienlijke opmars van nanotechnologieën in talrijke industriële sectoren, waaronder de agrovoedingssector, roepen de gevolgen voor de mens van dagelijkse blootstelling aan nanodeeltjes (vaste deeltjes kleiner dan 100 nm), die worden gebruikt als additief (bijv. pigmenten, anti-klontermiddelen) of verwerkt in een materiaal (bijv. voedselverpakkingen), roepen vragen op met betrekking tot de volksgezondheid. De specifieke fysisch-chemische eigenschappen van nanodeeltjes, die met name verband houden met hun grote oppervlakte, verschillen van die van grotere deeltjes, met name wat betreft absorptie en systemische effecten. In de voedingssector is het, gezien de huidige of toekomstige toepassingen van nanodeeltjes in levensmiddelen en materialen die in contact komen met levensmiddelen (MCDA), als kleurstof, antimicrobieel middel of textuurmiddel, noodzakelijk om de blootstelling van de consument en de gezondheidsrisico’s in verband met de inname ervan te beoordelen. Deze risicobeoordeling vereist inzicht in de mechanismen waarmee nanodeeltjes biologische barrières passeren, met name in de darm.