Mycotoxinen: welke wetenschappelijke vooruitgang is er geboekt om de risico’s beter te beheersen?

Een van de essentiële aspecten van de voedselveiligheid van granen is het beheersen van het risico op mycotoxinebesmetting van de korrels. Deze mycotoxinen houden voornamelijk verband met de aanwezigheid van schimmelsoorten van de geslachten Aspergillus, Penicillium en Fusarium. Mycotoxinen zijn bijzonder stabiele moleculen die bestand zijn tegen voedselverwerkingsprocessen en daardoor in de eindproducten terechtkomen. In Europa staan de door Fusarium geproduceerde mycotoxinen, of fusariotoxinen (en met name de trichothecenen van het type B), centraal in de bezorgdheid van de graansector vanwege hun frequente voorkomen en de vele toxische effecten die eraan worden toegeschreven. Aanzienlijke vooruitgang die de afgelopen jaren is geboekt, heeft geleid tot de identificatie en prioritering van agronomische factoren die het risico op graanbesmetting vergroten. Deze kennis heeft echter nog niet geleid tot voldoende effectieve strategieën om de naleving van de sinds 2006 vastgestelde wettelijke grenswaarden te waarborgen. Deze strategieën kunnen pas worden vastgesteld met een grondige kennis van de diversiteit van toxinogene agentia, maar ook van de mechanismen voor de productie en regulering van de biosynthese van deze toxische metabolieten. Door nieuwe indicatoren te ontwikkelen die beter geschikt zijn om (i) de ontwikkeling van agronomische instrumenten voor het voorspellen en/of beheersen van besmettingen te bevorderen en (ii) een betere beoordeling mogelijk te maken van het mycotoxische risico dat gepaard gaat met de aanwezigheid van fusariotoxinen, hebben de studies die door de verschillende laboratoria van het INRA worden uitgevoerd tot doel een antwoord te bieden op de economische, toxicologische en ook regelgevende uitdagingen die deze verontreinigingen met zich meebrengen.