Bodemvruchtbaarheid: conclusies uit het rapport over de toestand van de bodem in Frankrijk

Bodems vormen een niet-hernieuwbare natuurlijke hulpbron. Het gebruik en de toekomst ervan vormen een belangrijke collectieve uitdaging, zowel voor land- en bosbouwactiviteiten als voor het behoud van de kwaliteit van ons milieu. Na tien jaar onderzoek heeft de Wetenschappelijke Belangengroep voor Bodems, de Gis Sol, de eerste wetenschappelijk onderbouwde balans opgemaakt van de toestand van de bodems in Europees Frankrijk en de overzeese gebieden in een rapport over de toestand van de bodems in Frankrijk dat in 2011 is gepubliceerd. Dit rapport wijst op positieve punten, maar ook op een aantal punten van zorg wat betreft de vruchtbaarheid. Bij landbouwbodems is geen meetbare verandering in de zuurgraad waarneembaar, wat duidt op een goed beheer van de pH-waarde op nationaal niveau. Het rapport maakt daarentegen melding van relatief lage fosforgehaltes in veel bodems, en daarentegen van zeer zorgwekkende situaties met overschotten vanwege de impact daarvan op de waterkwaliteit en de eutrofiëring van het milieu. Het roept daarmee de vraag op naar de duurzaamheid op lange termijn van het huidige landbouwsysteem en naar een betere benutting van mestafval. In vrij veel gevallen zou er ook een tekort aan sporenelementen kunnen ontstaan bij veeleisende gewassen. Ten slotte is er grote bezorgdheid over de toenemende verstedelijking van de bodem, die het afgelopen decennium in een stroomversnelling is geraakt en leidt tot aanzienlijk verlies aan landbouwgrond.