Ecofysiologie en genetica van de droogtetolerantie bij de zonnebloem

Droogte is een veelzijdige beperkende factor die zich op verschillende organisatieniveaus van de plant manifesteert via aanpassingsreacties die worden bepaald door de kenmerken van het genotype. De ontwikkeling van modellen voor het gedrag van genotypen onder uiteenlopende klimaatscenario’s is essentieel om te voorspellen welke genotypen het best zijn aangepast aan een steeds schaarser wordende watervoorraad. Welke ecofysiologische en genetische kennis moet worden ingezet om dergelijke modellen voor de zonnebloem te ontwikkelen? Na een uiteenzetting van de belangrijkste processen van de biologische regulering van de waterhuishouding van de plant en de moleculaire determinanten van droogtetolerantie, presenteert het artikel de meest opvallende resultaten uit de literatuur om deze onderzoeksaanpak te illustreren, die is opgezet in het kader van het programma „Tournesol 2010 ".