Membraanscheidingen en doelgerichte functionaliteiten van eiwitfracties: op weg naar een ecodesign-benadering

Gezien de concurrentie in de industrie en de huidige uitdagingen op het gebied van milieu en regelgeving, moet de voedingsmiddelenindustrie efficiëntere en milieuvriendelijkere productiemethoden ontwikkelen. In deze context, en vanwege de grote belangstelling voor melkeiwitten (opmerkelijke functionele, nutritionele en biologische eigenschappen), zijn eiwitfractioneringsprocessen de afgelopen veertig jaar uitgebreid bestudeerd. Membraanscheidingsprocessen worden op industriële schaal voornamelijk gebruikt voor het verkrijgen van eiwitconcentraten en -isolaten, terwijl chromatografische technieken de norm zijn voor het verkrijgen van gezuiverde en functionele fracties (enzymen, eiwitten met biologische activiteit, enz.). Uit analyse van de literatuur en recent onderzoek blijkt echter het potentieel van membraanprocessen voor de productie van verrijkte fracties met een hoge functionaliteit: membraanprocessen behouden de integriteit van de eiwitten en kunnen een aanvulling vormen op, of zelfs concurreren met, chromatografische processen. De eerste studies met betrekking tot de milieubeoordeling van dergelijke processen (Levenscyclusanalyse, LCA) tonen eveneens aan dat hun impact, die voornamelijk verband houdt met het energieverbruik, geringer is dan die van chromatografische technieken. De geïdentificeerde optimalisatiemogelijkheden voor membraanprocessen (koelbedrijf, optimalisatie van de reiniging) zouden de toekomstige ontwikkeling van ecologisch ontworpen membraanfractioneringsprocessen mogelijk moeten maken.