Een experimentele aanpak gericht op het verlengen van de teeltrotaties en het aanleggen van grasstroken in akkerbouwgewassen om de diensten van de plantaardige en microbiële biodiversiteit te maximaliseren

In de huidige context waarin energiegewassen worden gestimuleerd, biedt koolzaad voordelen als leverancier van alternatieve biomassa voor automobielbrandstoffen, bijvoorbeeld in de vorm van diester, en is het areaal de afgelopen jaren aanzienlijk toegenomen. Koolzaad is echter een gewas dat een aanzienlijk gebruik van productiemiddelen vereist, met name gewasbeschermingsmiddelen, en dat, met het oog op de duurzaamheid van teeltsystemen, moet worden geïntegreerd in een vruchtwisseling die langer duurt dan 2 of 3 jaar. Er zijn namelijk al talrijke onkruidproblemen vastgesteld in de vruchtwisselingen van koolzaad-tarwe-gerst die voornamelijk in Lotharingen worden toegepast. Het verlengen van de vruchtwisseling is een basisprincipe waarmee onkruid kan worden bestreden door het voortplantingsritme te doorbreken, en waarmee plagen kunnen worden tegengegaan doordat deze hun waardplant niet meer vinden. Deze landbouwpraktijk kan dus worden beschouwd als een alternatief voor het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen, waardoor de milieurisico’s aanzienlijk worden verminderd. De diversificatie van de teelten in de vruchtwisseling maakt het ook mogelijk om de behoefte aan mineralen af te wisselen en zo de vruchtbaarheid van de bodem te behouden. Bovendien kan het aanleggen van bloeiende grasstroken langs de randen van percelen nuttige organismen bevorderen en zo de bestrijding van schadelijke organismen verbeteren.