Hoe kunnen de methoden voor het beoordelen van rassen, de teeltpraktijken en de processen van genetische veredeling op elkaar worden afgestemd?

De gezamenlijke en samenhangende ontwikkeling, in de afgelopen decennia, van een raskeuze gericht op productiviteitsverbetering en van technische innovaties waarmee de beperkende factoren voor de productie konden worden weggenomen, heeft geleid tot een aanzienlijke en gestage verbetering van de landbouwproductie. Gezien de mondiale veranderingen, de uitdagingen op het gebied van duurzame ontwikkeling en de diversificatie van de verwachtingen van de markten en de samenleving, is een evolutie van de productiesystemen noodzakelijk. Gezien de samenhang tussen de productiesystemen en het verband tussen rasveredeling en teeltpraktijken, moet bij de beoordeling van rassen niet alleen rekening worden gehouden met de toegenomen diversiteit van de productieomgevingen en de daaruit voortvloeiende beoordelingscriteria, maar moet ook bij het ontwerpen van rassen zelf rekening worden gehouden met deze diversiteit en de dynamiek van de sociaal-technische systemen. We staan voor een ware paradigmaverschuiving. Hoewel de uitvoeringsmodaliteiten nog grotendeels moeten worden uitgewerkt, zijn er al talrijke instrumenten, met name modellering, beschikbaar die de huidige netwerken voor raskeuze en -beoordeling op efficiënte wijze moeten kunnen aanvullen.